Pinus Sylvestris

Sosna zwyczajna lubi słoneczne miejsce z dużą ilością światła. Postaw ją w miejscu, gdzie otrzyma co najmniej sześć godzin bezpośredniego światła słonecznego. Rośnie również w półcieniu, ale w cieniu staje się chuda i słabnie.

To drzewo nie jest wybredne w kwestii gleby. Rośnie zarówno w glebie bogatej w składniki odżywcze, jak i uboższej, a piasek toleruje dobrze. Zadbaj jednak o dobre odwodnienie: nie lubi mokrych stóp.

Jeśli trzymasz drzewo w doniczce, podlewaj je, gdy górna warstwa ziemi do doniczek wyschnie. W sezonie wegetacyjnym (wiosna i lato) może być to konieczne co kilka dni. Upewnij się, że nadmiar wody zawsze może odpływać przez otwory drażące w doniczce.

Gdy będzie już posadzone w ogrodzie, musisz podlewać je tylko podczas suchych okresów. Drzewo w gruncie zwykle znajdzie sobie wystarczającą ilość wody przez korzenie. Zimą podlewaj tylko tyle, aby ziemia nie wysychała całkowicie.

Sosna zwyczajna nie jest wymagająca pod względem nawożenia. W bogatej glebie ogrodowej rośnie doskonale bez dodatkowego nawozu. Jeśli wygląda na niedożywioną, wiosną podaj raz powoli działające nawozy drzew.

W doniczce rośnie nieco wolniej, dlatego możesz podać umiarkowaną dawkę w kwiet­niu lub maju. Tego wystarczy. Nadmierne nawożenie w rzeczywistości nie pomaga: drzewo rośnie bardziej żylaste i zdrowsze, gdy nie jest rozpieszczane.

Sosna zwyczajna wymaga niewiele zabiegu pielęgnacyjnego. W swoim naturalnym wzorze pięknie się rozwijają. Wiosną, wcześnie w sezonie, możesz usunąć martwe lub uszkodzone gałęzie.

Jeśli chcesz go trzymać bardziej kompaktowo, przycinaj młode pędy palcami w maju lub czerwcu. Unikaj głębokich ran po cięciu: goja się źle. Drzewo pracuje lepiej, gdy robisz ostrożne i regularne mniejsze zabiegi.

Sosna zwyczajna jest niezwykle mrozoodporny i bez problemu znosi zimy północnoeuropejskie. Nie potrzebuje żadnej ochrony. Jeśli stoi w doniczce, wstawisz ją na zewnątrz dopiero wiosną, gdy minie nocny mróz.

Zadbaj zimą o dobre odwodnienie w doniczce, aby woda deszczowa się nie gromadził. Drzewo doskonale znosi zimno, ale nie znosi mokrej ziemi.

Sosny zwyczajne tracą każdego roku część starych igieł: to całkowicie normalne i nie ma powodu do niepokoju. Szczególnie jesienią obserwować można żółknące igły opadające z gałęzi.

Jeśli nagle całe gałęzie robią się brązowe lub żółte, może to być spowodowane nadmiarem wody lub grzybami. Zadbaj wtedy o lepszą drenażę i sprawdź korzenie. Jeśli otwory drażące są zatkane, oczyść je.

Grową sosnę możesz przez wiele lat uprawiać w doniczce, ale ostatecznie bardziej się sprawdza w gruncie. Tam ma więcej miejsca, lepiej rozwijają się korzenie i ma większą stabilność.

Postaw ją w ogrodzie w miejscu, gdzie nie będzie narażona na zbyt mocny wiatr. Do doniczki wybierz przestronny garnek z otworami drażażowymi, co najmniej trzydzieści centymetrów średnicy. Jeśli rośnie dobrze, przesadzisz ją po dwóch do trzech latach do nieco większej doniczki.

Sosny zwyczajne są w gruncie rzeczy bardzo zdrowe i rzadko dolegają im choroby lub szkodniki. Czasem pojawiają się grzyby przy zbyt dużej wilgotności, lub roztocze pająkowate przy uprawie w domu. Oba problemy rozwiążesz, poprawiając warunki: więcej powietrza, lepsza drenaż, wyższa wilgotność powietrza.

Dobrze opiekuj się drzewem, a problem sam się rozwiąże. Zwalczanie chemiczne prawie nigdy nie jest potrzebne.

Sosna zwyczajna kwitnie wiosną małymi kwiatami, które łatwo przeoczyć. Po kwitnieniu tworzą się szyszki, w których znajdują się nasiona. Te szyszki nie są jadalne.

Młode drzewo z vivarium kwitnie dopiero, gdy ma kilka lat, więc nie spodziewaj się od razu tworzenia nasion.